پول بده ، بلیت بخر ، در صف بایست ... راستی جا نداریم!
البته مسوولی که وعده پرداخت پول بلیت ها را داد گفت که این مبلغ را از جیب می دهد و وظیفه ای در این زمینه ندارد. معلوم شد که تاکید حاضران و البته تهدیدهای آنها کارگر شده است.

جشنواره تئاتر فجر ، در حالی 28 سالگی خود را جشن سپری می کند که هنوز از بی نظمی های خاص جشنواره های تازه تاسیس رنج می برد و تو گویی هنوز بعد از قریب به سه دهه فعالیت ، به بلوغ نرسیده است!

آنچه می خوانید ، روایت عینی خبرنگار عصرایران است به عنوان مهمان ، به تماشای یکی از آثار این جشنواره رفته بود اما در کنار دهها شهروند هنر دوست دیگر ، نه شاهد تتئاتر که تماشاگر نمایشی تمام عیار از بی نظمی بود:

 روز یکشنبه چهارم بهمن ماه 88، فرصتی دست داد با بلیت های رسمی جشنواره با عنوان بلیت مهمان به همراه خانواده به تماشای یکی از برنامه های جشنواره بین المللی تئاتر فجر بروم.

پس از تحقیق و بررسی برنامه این جشنواره مشخص شد که تئاتر به نام پروانه مربوط به گروه ایتالیایی است. محل اجرا هم تماشاحانه ایرانشهر راس ساعت 21 است.

از اینکه پس از مدت ها این فرصت دست می داد تا بتوان فارغ از مشغولیت های روزه مره به دیدن  تئاتر پرداخت آنهم از نوع بین المللی اش خوشحال بودم. همچنین مشاهده این تئاتر را فرصتی برای آشنایی بیشتر با فرهنگ و هنر ایتالیا می دانستم.

خلاصه پس از هماهنگی و کنسل کردن چند برنامه همزمان ، راهی مجموعه تماشاخانه ایرانشهر در کنار خانه هنرمدان شدم. ساعت اجرای برنامه 21 بود و ما در ساعت 20 و 40 دقیقه به محل اجرا رسیدیم.

تماشاخانه ایرانشهر در پارک هنرمندان و در نزدیکی ساختمان خانه هنرمندان توسط شهرداری تهران بنا شده تا به عنوان مکان تخصصی برای اجرای نمایش های تئاتر مورد بهره برداری قرار بگیرد.

در همان ابتدا ، صف بلندی در کنار درب ورود اصلی تماشاخانه تئاتر ایرانشهر شکل گرفته بود. قصد ورود به سالن تماشاخانه را داشتیم که فهمیدیم برای مشاهده نمایش مورد نظر باید در همان صف مورد اشاره ایستاد و بلیت ها را شماره کرد.

بلیت ها را بار دیگر نگاه کردم دیدم  بلیت ها بدون شماره است. لاجرم در همان صف طولانی ایستادیم به امید اینکه بلیت مان شماره ای بخورد و راحت و آسوده در کنار دیگر علاقمندان به تئاتر، بنشینیم و نظاره گری اجرایی از ایتالیا باشیم.

صف خیلی کند و آهسته به پیش می رفت و عقربه های ساعت هم به 21 نزدیک می شد اما به ناگاه اعلام شد که ظرفیت سالن تمام شده و از شماره گذاری و ورود افراد جدید به سالن اجرا معذوریم.

حتی جالب اینکه گفته شد بسیاری از افراد دارای بلیت شماره گذاری شده به جای صندلی روی زمین نشسته اند و سالن اجرا حتی جای ایستادن هم نیست.

افراد بلیت به دست که به رغم پرداخت پول امکان دیدن تئاتر برای آنها فراهم نشده بود و تعدادشان به 30 نفر می رسید جلوی در تماشاخانه ایستادند تا بلکه شخصی مسئولانه پاسخگوی آنها باشد اما جواب ها یکی بود. مسئولان مختلف و از جمله یکی از کارمندان روابط عمومی تماشاخانه ایرانشهر اعلام کرد که جای دیگری بلیت فروخته اند و ما مسول نیستیم!

شما هم می توانید از گیشه تئاتر شهر بلیت تان را پس بدهید و پولتان را بگیرید. البته انصافا هم سعی می کرد تا برای تماشاچیان ناکام کاری کند اما حیف که نه اختیاری داشت و نه مقامات جشنواره پاسخگویش بودند.

این پاسخ رضایت معترضین را به همراه نداشت و آنها تاکید می کردند یا نمایش فوق العاده می بایست اجرا شود یا اینکه پولشان پس داده شود. البته این خانم عضو دفتر روابط عمومی سعی کرد تا با پیدا کردن یکی از مسولان پاسخگوی تماشاچیان ناکام باشد و جالب اینکه در تمامی تماس های خود با خاموشی موبایل ها یا دردست نبودن آنها روبه رو می شد.
 البته او بعد از مدتی به نقل از یکی از مسئولان جشنواره گفت که این تماشاچیان دو راه پیش رو دارند یا اینکه فردا ساعت 15 با مراجعه به نشانی اعلامی پول خود را پس بگیرند یا فردا همین گروه ایتالیایی نمایش فوق العاده ای خواهد داشت.

جالب اینکه همان شب قرار بود گروه لهستانی دکور خود را نصب کنند لذا معلوم نبود چگونه ممکن است گروه ایتالیایی فردا  دوباره نمایش خود را اجرا کنند.

 البته مسولان مطلب دیگری را نیز گفتند و آن اینکه کارگردان نمایش ایتالیایی خود تعداد تماشاگران اجرای خود را کاهش داده لذا تعدادی از تماشاگران با بلیت هم از دیدن این نمایش محروم شدند!

خلاصه اینکه تماشاگران معترض که حالا بیش از یک ساعت بود در حال رایزنی و تلاش برای دیدن نمایش بودند تاکید کردند که این اتقاق چون به دلیل اشتباه مسئولان جشنواره بوده پس خود جشنواره در همان ساعت از شب یعنی 21 و 30 می بایست پول بلیت ها را پس بدهند.

نکته جالب هم اینکه هر چه زمان می گذشت مسولان جشنواره وعده های متفاوت تری را مطرح می کردند که عملا اجرای آنها غیرممکن بود و تماشاچیان بی اعتماد نمی توانستند به آنها اعتماد کنند لذا اصرار پشت اصرار که اگر اجرای فوق العاده ندارید پول بلیت هایمان را همین جا پس بدهید.

یکی از تماشگران گفت: پس از بارها تلاش توانستم از طریق سایت اینترنتی بلیتی را رزو کنم . پس از آن به تئاتر شهر رفتم و پس از پرداخت هزینه، بلیت را تحویل گرفتم. الان هم نباید دوباره از مکانی به مکان دیگر به دنبال دریافت پول بلیت باشم.

یکی دیگر از تماشاچیان معترض هم در پاسخ به یکی از مسولان که گفته بود الان هیچ مسول جشنواره حضور ندارد و نمی تواند برای پاسخگویی به اینجا بیاید گفت: اگر شیشه های اینجا پائین بیاید همه مسئولان جشنواره امشب اینجا حاضر می شوند!

در جمع تماشاگران دختر کوچکی بود که به همراه پدرش آمده بود ولی با اعلام پایان ظرفیت سالن تئاتر گریه کنان سالن را ترک کرد.

بالاخره پس از مدت ها جر و بحث و دادن وعده وعیدهای مختلف و البته غیرمنطقی ، اصرار تماشاگران برای دریافت پول بلیت های خود مورد قبول واقع شد و شروع به جمع آوری اسامی کردند.

 البته مسوولی که وعده پرداخت  پول بلیت ها را کرد نیز گفت که این مبلغ را از جیب می دهد و وظیفه ای در این زمینه ندارد. معلوم شد که تاکید حاضران و البته تهدیدهای آنها کارگر شده است.

اما چند سوال

اول: آیا استحقاق جشنواره بین المللی که در سال بیست و هشتم خود به سر می برد این است که شاهد کمترین برنامه ریزی باشد و بیش از ظرفیت سالن بلیت فروخته شود.

دوم: آیا واقعا شایسته جشنواره بین المللی است که فردی با پرداخت مبلغ بین هفت تا هشت هزار تومان به جای نشستن بر صندلی روی زمین بنشیند یا ایستاده نمایش را مشاهد کند؟ وضعیت افرادی که بلیت مهمان داشتند که مشخص جای خود دارد!

سوم: آیا شایسته است در اوج فعالیت های جشنواره بین المللی تئاتر فجر ، از مسوولان این جشنواره و پاسخگویی منطقی و قانونمند آنها خبری نباشد تا تماشاگران ناکام از تماشای تئاتر برای کسب حقوق خود حداقل یک ساعت مجبور به پیگیری و جر و بحث باشند.

چهارم: مسولان روابط عمومی می گفتند که برای نمایش پروانه ها در سانس 18 و 30 هم همین اتفاق افتاده بود و گروه ایتالیایی هم مجبور شده بود تا سانس فوق العاده بگذارد. با این وضعیت آیا نمی شد از تکرار همین وضعیت برای سانس 21 جلوگیری کرد. به ویژه اینکه کارگردان نمایش پروانه ها تاکید کرده بود حاضر نیست دوباره نمایش فوق العاده اجرا کند.

و کلام آخر اینکه : افراد مختلف با اعتماد به برنامه ریزی  و تدبیر مسئولان بلیت تهیه می کنند، پول پرداخت می کنند، وقت خود را تنظیم می کنند تا نمایشی را ببینند نه اینکه شاهد نمایشی از بی نظمی و بی تدبیری باشند...آیا باید در سال صدم جشنواره شاهد نظم و ترتیب باشیم؟!